Groen traineeship IVN Natuureducatie geeft Anne vleugels

Soms slaat je hart ergens van over. Bij Anne Beune, als projectmedewerkster en participatieadviseur werkzaam bij Dekker Landschapsinrichting, was dat het geval toen ze over een groen traineeship bij IVN Natuureducatie las.

Ja, dit is wat ze wilde: “Jongeren op een creatieve manier laten ervaren hoe leuk, gezond én belangrijk de natuur is. Om daarmee een jongerenbeweging op gang te helpen.” Ze wil jongeren een stem geven bij het vormgeven van een groene en eerlijkere toekomst.

Anne, zelf net afgestudeerd als bioloog op transnational ecosystembased watermanagement, bedacht zich geen moment. “Ik schreef me in voor de eerstvolgende traineeship, met als thema Rewilding als natuurlijke oplossing, nature based solotion. Dat onderwerp ligt me aan het hart en heeft ook een link met mijn werk bij Dekker.” Met een groep young professionals ging ze aan de slag om een creatieve natuurervaring te ontwikkelen. Een ervaring die laat inzien dat de natuur haar eigen oplossingen kent voor de uitdagingen van vandaag de dag. De groep koos niet voor een groot thema als klimaatverandering, maar voor iets wat heel dichtbij is: de dood. Dood doet leven.

Het strand en de duinen van Zeeland boden het decor voor de creatieve natuurervaring: een stille tocht naar een kadaverplaats, een storytelling over grafbezoekers, gesprekken over de dood, wat zie je, wat voel je? “Er zit altijd emotie bij de dood, maar bij iedereen daalde het besef in dat de dood ook mooie kanten heeft en leven geeft.”

Zittend in de duinen, rond het kadaver van een zeehond, ondergingen ze hun creatie: een audioverhaal over de dood. Een verhaal waarin de dode zeehond achtereenvolgens het leven voedt van de raaf, de vos, de groene vleesvlieg, de raaf, de witte kwikstaart, microben en de duindoorn.

De raaf

Mijn stem rolt door de lucht en komt vrolijk bij me terug. Krrok-krrok! Kroa-kroa! De wind draagt zout vandaag. Ik voel het aan de randen van mijn snavel, het prikkelt, alsof de zee mij iets wil vertellen. Mijn zwarte vleugels glijden moeiteloos over het glinsterende strand dat onder mij voorbijschuift. Het licht danst op het natte zand en bij elke golf laat de zee haar brullende stem horen. Naast mij hoor ik de andere raven. Geen losse geluiden, maar een ritme: vleugels die de wind wegduwen en hem tegelijk uitnodigen om terug te komen. Sinds kort zijn we hier weer terug, boven Walcheren, waar het land stopt en de zee begint. De kust kent ons nog - of misschien leert ze ons opnieuw kennen. Honderd winters geleden waren we hier thuis, toen er nog genoeg voedsel was en ruimte om te blijven. Maar dat veranderde langzaam. De natuur werd stiller en de mensen luider. Wij zwegen en weken uit. Nu is het anders. De lucht en de duinen zijn weer van ons, zoals ze ook van alle andere dieren zijn. En wat voelt het goed dat de Zeeuwse wind weer door onze veren fluistert. Dan verandert de lucht. Ineens zit er meer in de wind. Iets warms en zwaars. Bedwelmend. De geur van een einde, maar ook een nieuw begin. We kantelen onze vleugels en dalen naar de duinen toe. Hier heeft de zee iets voor ons achtergelaten. De zee is soms streng, maar vandaag is ze gul. Zodra mijn poten het zand raken, omsingelen de losse, droge korrels mijn tenen. We hoppen dichter naar het dier toe, voorzichtig maar nieuwsgierig. Een zeehond; groot en stil. De andere raven lopen eromheen en kijken met een schuin oog naar het levenloze lichaam. Eerst met links, dan met rechts, daarna weer met links. Ik schuifel mezelf naar haar hoofd toe. Het lijkt erop dat we de eerste zijn die haar hebben ontdekt. Dat is goed nieuws, maar het betekent ook werk. Er zijn nog nauwelijks openingen om uit te eten en de huid is dik, te dik. Zelfs voor onze scherpe, sterke snavels.

Anne kijkt positief op het traineeship terug. “De ervaring die ik heb met participatie-activiteiten bij Dekker kwam me nu goed van pas. Ik was er heel relaxed onder.”  Het werken met creatieve vormen heeft haar nieuwe perspectieven voor haar werk gegeven. Zo ziet ze veel kansen in een actieve samenwerking met IVN. Maar ook buiten Dekker gaat ze ermee verder. “We gaan met de groep een podcast maken van onze natuurervaring en die ook uitbreiden met bijvoorbeeld dode dieren in de stad. Ook heeft ze nog bijeenkomsten van NL2120, waarin jongeren meebouwen aan de toekomstvisie hoe Nederland er in 2120 uit kan zien.

Anne Beune

NL2120 is een toekomstvisie waarin Nederland de komende 100 jaar de natuur grootschalig als Natuurlijke Oplossing inzet: meer ruimte voor rivieren, duinen, wetlands en natuurlijke oplossingen tegen klimaatverandering. Het laat zien dat we niet hoeven te kiezen tussen natuur en economie – als we het slim aanpakken, versterken ze elkaar. Meer dan 25 organisaties kregen samen 140 miljoen euro van de overheid om dit werkelijkheid te maken. Het groene traineeship van IVN is een activiteit die vanuit deze opgave bekostigd wordt.